29. apr, 2016

Beiroet

Gemist rendez-vous

In 1977 ben ik in het prachtige Libanon geweest. Bijna veertig jaar geleden, daar schrik ik een beetje van, nu ik het vaststel. In die tijd hadden we de olieschokken achter de rug, waarbij de westerse wereld werd herinnerd aan haar kwetsbaarheid door de afhankelijkheid van de olie-import uit de Arabische landen. We hadden ook kennis gemaakt met Palestijnen die vliegtuigen kaapten. Een iconische figuur in die jaren was Leila Khaled, de eerste vrouwelijke vliegtuigkaper.

Foto’s van haar in heldhaftige houding met een machinegeweer gingen de wereld rond.

De al even iconische Yasser Arafat zat met zijn PLO toen in Beiroet. Ik heb daar nog de ruïnes van een flatgebouw bezocht dat met de grond gelijk was gemaakt door een ontploffing, net nadat hij het gebouw had verlaten. Er was toen al geweld en terreur aan weerskanten van de barrière.

In Libanon bezocht ik de Palestijnse vluchtelingenkampen, waar tienduizenden mensen op elkaar gepakt zaten als gevolg van de volksverhuizing ten tijd van de zesdaagse oorlog in 1967.  Ik werd er uiterst gastvrij ontvangen, en ontmoette daar allerlei mensen, die hun hart op hun hand hadden, en hun misnoegen omtrent de internationale politieke verhoudingen niet onder stoelen of banken staken.

Toen we het hadden over het terreurgeweld vanwege de Palestijnse bevrijdingsorganisatie waar het Westen onder te lijden had, liet het antwoord niet op zich wachten: “Kijk maar eens naar de families die hier in de kampen leven. Ze wachten gelaten af, en ze lijden. Niemand heeft het over hen en ze moeten op geen enkele aandacht rekenen. Wat heeft de wereld voor deze mensen gedaan? Ze worden in kampen gestopt en vergeten, waar ze mogen verrotten.”

Het punt is dat vredelievende lui niet voor hun inspanningen beloond, en aan hun lot overgelaten worden.

Degenen die de wapens opnemen en daden van geweld en terreur plegen, die komen wel uitgebreid in de krant en op de buis in het Westen. Dan wordt de vadsige olieconsument wakker en kijkt naar de prijs van de diesel aan de pomp.

Op die manier belonen we het gewelddadige gedrag en bestraffen we het vredelievende.