24. apr, 2016

Beeld

Verborgen

We kunnen de hele dag wel praten, maar veel wordt door beelden beslist.

De publieke opinie laat zich niet leiden door logische gevolgtrekkingen, maar door beelden die vervolgens wel weer van commentaar worden voorzien, en dat zijn weer woorden, maar vaak is het toch het beeld dat de doorslag geeft.

Het is een pervers systeem want wat we niet zien, bestaat niet. We winden ons op over wat we te zien krijgen, en we liggen nooit wakker van wat we niet te zien krijgen. Dat geldt nog meer verscherpt in oorlogsomstandigheden, zoals die heersen op nauwelijks vierduizend kilometer van hier, in Syrië, samen met Irak zowat de bakermat van de beschaving. We krijgen daarvan naar ik vermoed een heel selectieve keuze te zien.

Daar in dat oude en traditierijke land is een vuile oorlog ontstaan waarbij uiteindelijk de beschaving vernietigd wordt. Voortdurend dalen christelijke bommen op de bevolking neer, naast de atheïstische bommen van Assad, en in sommige gebieden de islamitische bommen van Isis. Vuurwerk kortom, maar geen vrolijk. Voor de geplaagde bevolking maakt het vaak niet zoveel uit of die bommen de signatuur van Obama, Poetin, Hollande, Cameron of Rutten dragen. Nu wil Michel ook meedoen. In naam van ons land.

Nu we zelf moordende aanslagen hebben meegemaakt moeten we meer dan ooit de daders straffen door bommen op Syrië te gooien. Of dat veel gaat oplossen weet ik niet. Ik denk dat we daar een verkeerd beeld van hebben.

Van de ellende van mensen in allerlei kampen omheen Syrië in de aangrenzende landen krijgen we nauwelijks beelden te zien, maar wel van degenen die aan de hekken van de binnengrenzen van de Europese Unie staan, of ook van degenen die in de Middellandse Zee hetzij gered worden, hetzij verdrinken, als ze dat tenminste in groot getal doen.

Degenen die daar braaf in een kamp zitten te wachten tot het geweld voorbij is, komen niet aan de bak, en we maken ons er niet druk over. Die mensen worden gewoon vergeten. We kunnen niet verhinderen dat ze erachter komen en zich massaal naar ons toe verplaatsen, tenzij we daar ter plaatse voorzieningen scheppen.