10. apr, 2016

Moedeloos

Waar ligt de grens?

We hebben het geweld uit onze samenleving gebannen, en toch slaagt het er steeds weer in terug te keren, bijvoorbeeld onder de vorm van bloedige aanslagen op ons stadsleven, of onder de vorm van dode vluchtelingen die aanspoelen op onze stranden. We kunnen er nooit gerust in zijn.

Aan de andere kant van het Noord-Atlantisch machtsbekken zie je iets gelijkaardigs gebeuren, hoewel een beetje anders. Het geweld langs de lange grens tussen de VS en Mexico concentreert zich daar meer op de drugstrafiek, die grote sommen geld mobiliseert, en gepaard gaat met moord en schietpartijen.

Ook is er een grote migratiedruk van Latino’s die van het zuiden naar het noorden willen, maar daar niet binnen mogen als ze niet een heel goede reden hebben. De beste reden is altijd veel geld te bezitten. De afweer geldt vooral de armen, die nergens welkom zijn. Gelukzoekers moeten we niet. Je moet slachtoffer zijn, dan lukt het misschien.

Ook daar aan de Rio Grande is een grens getrokken die beschermd moet worden tegen de behoeftige horden, die ook graag mee willen aanschuiven aan onze rijke tafelen. Om die aanwas buiten te houden moet geweld worden gebruikt, in subtiele of minder subtiele vormen. Wij willen immers vrije verplaatsing van personen en goederen, maar alleen voor onszelf, niet voor de armen en degenen die het ongeluk te hebben in een rampgebied te wonen.

De hele vraag is maar alleen hoeveel geweld je mag gebruiken om de grens te verdedigen. Mag de grenswacht mensen neerschieten als ze illegaal de grens overschrijden? Dat doet dan wel aan de DDR terugdenken, zo niet erger in het Duitse verleden van daarvoor. “Never mention the war.”

Een omgekeerde DDR dan, want die schoten op mensen die naar buiten wilden. Wij willen indringers buiten houden, maar dat maakt het nog niet ethisch.

Maar goed. Hoe streng en hardvochtig moeten we zijn? Je kunt daar niet met sentimentele middelen uit geraken. Je kunt niet de mooie en aantrekkelijke binnenlaten en de lelijke buitensluiten. Daar moet een rechtvaardige manier zijn om dat te beslissen.