8. apr, 2016

Wapen

Gekletter

Er is altijd oorlog geweest, gewoon omdat we daar de middelen voor hebben. Dat er in Europa de laatste zeventig jaar geen noemenswaardig gewapend conflict is geweest, op het Joegoslavische drama na, mag een klein wonder heten. De oorlogen worden in plaats daarvan nu op onze flanken uitgevochten.

Joegoslavië lag al op de flank maar het nabije oosten ligt daar nog veel meer, en de Ex-Sovjetunie ook nog. Er zijn daar grote gebieden waar nog onwetendheid en armoede heersen. Met de Verenigde Staten genieten wij intussen van een nooit gezien samenlevingsmodel dat vrolijk grondstoffen verslindt en het milieu verslijt, dat het een lieve lust is.

België en Nederland liggen in het hart van het Noord-Atlantisch bekken dat al eeuwen de rest van de wereld met geweld zijn wil oplegt. Van Washington tot Berlijn met alles er tussen is er een groot imperium ontstaan. Dat dient niet altijd zo te blijven, en we zien nu meer en meer dat deze houdgreep niet vol te houden is.

We hebben als westerlingen niet langer de overmacht die we hadden, en allerlei volkeren roeren zich, in het Oosten, en in het Zuiden, die ook de neus aan het venster komen steken van het westerse paradijs, met als hoofdkenmerken uitgebreid consumeren, rondrijden als gekken en dag en nacht over de vreemdelingen kankeren.

Om de interne vrede te bewaren hebben we dankzij onze militaire macht de conflicten naar buiten gebracht en over de grenzen geëxporteerd. We bouwen hekkens en muren op de scheidingslijn en als er opschudding is in het binnenland, dan is het voldoende dat de premier of president een paar bommen laat afgooien op een moslimland. Je zult altijd zien dat het goed is voor de populariteit, en dat de bevolking zich achter hem of zal scharen.

We hollen van de ene mode naar de andere hype en ons humeur is verstoord als het kunstmatig paradijs van de televisiereclames in de werkelijkheid geen plaats vindt. Onze droom, van goedkope diesel voor de pronte 4WD op de kasseien oprit van de fermette in onze verkaveling, valt aan diggelen en verbrijzelt, want op een of andere manier sijpelt het geweld dat we exporteren weer naar binnen.