17. nov, 2015

1689

Het conclaaf van 1689 kiest, na de dood van Innocentius XI, kardinaal Pietro Ottoboni tot Paus onder de naam van Alexander VIII.

Daarmee komt nog eens een Groot-Inquisiteur op de pauselijke troon, dezelfde man die de grote baas was geweest van de inquisitie ten tijde van het proces Molinos, en degene die al de touwtjes er omheen in handen had. Deze pauskeuze bezegelt de overwinning van de conservatieve fractie in het college van kardinalen.

Er ontstond bij het begin van dit conclaaf enige commotie rond de vraag of kardinaal Petrucci, die een zielsverwant van Miguel Molinos was, en die ei zo na aan een inquisitieproces was ontsnapt, wel aan het conclaaf zou mogen deelnemen. Eens kardinaal, altijd kardinaal zo blijkt, en niemand vermocht te verhinderen dat Petrucci deelnam, op basis van eeuwenoude regels.

In het volgende sonnet beeldt Pasquino zich in, dat Molinos in zijn gevangeniscel, en Petrucci in zijn conclaafcel, een imaginair  gesprek voeren.