21. sep, 2017

Padua

De Scrovegni-kapel

De volmaakte schoonheidservaring bestaat niet. We kunnen er af en toe een glimp van opvangen, maar er nooit een volledig beeld van krijgen. Het moet genoeg zijn om het leven zin te geven, dat we daar voortdurend naar op zoek zijn, en het af en toe ook een ogenblik vinden. Of er op zijn minst toch dichtbij komen.

Van Venetië naar Padua is dik veertig kilometer en wij logeerden in Dolo, net ertussen in. We hadden het makkelijk met de bus kunnen doen, maar we zijn met de auto gegaan, om naar de Scrovegni kapel te gaan kijken. Een van de wereldwonderen van de schilderkunst, van de hand van Giotto di Bondone, een Italiaans kunstschilder en architect (1266-1337.)

Het is een wonderlijk geheel dat zevenhonderd jaar oud is, en dat het hele christelijke geloof van toen samenvat. Een juweel dat je wil zien, als je in de buurt komt, dus wij daar naartoe. Nou, dat bleek iets minder eenvoudig dan we ons voorgesteld hadden. Wegens de klimaatcontrole en de aantallen bezoekers is het bezoek aan een bijzonder reglement onderworpen.

Ze laten het publiek in groepen van veertig naar binnen, volgens een precies tijdschema. Je komt er aan en je wordt in een groep ingedeeld die twee uur later de kapel binnen mag en in afwachting kun je de binnentuin bezoeken en de pinacotheek, wat we deden, alleen een beetje eigenzinnig blijkbaar want we begonnen met de tuin en namen niet de aangeduide weg.

We kwamen een lift ergens achteraan, in plaats van de pronktrap vooraan te bestijgen. Wegens mijn moeilijke voeten ben ik een groot voorstander van liften. Zo kwamen wij naar boven in wat zo wat het midden van de pinacotheek moet geweest zijn. Niet getreurd natuurlijk. We verkeerden in het idee dat we aan het wachten waren om in de Scrovegni kapel te mogen en namen best genoegen met de helft.

Zo kwamen we in het midden van het museum terecht, wat ons geen zorgen baarde. Blijkbaar werden wij in het oog gehouden, aangezien een verontruste directrice kwam aangesneld, die ons poeslief duidelijk maakte dat we het begin hadden gemist. Zo zou ons de verhaaldraad ontgaan, en dat mocht ze niet laten gebeuren. Om de historische ontwikkeling te kunnen begrijpen, werden we naar de entree geleid om het museumbezoek in de juiste volgorde af te leggen.