Blog Zomer 2017

28. jul, 2017

Besluit

De vogel is maar een voorbeeld van hoe je waardenvrije meditatiethema’s kunt kiezen, om boven het particuliere uit te stijgen. Daar kun je elk publiek mee aanspreken. Dat neemt niet weg dat voor groepen die dat wensen en die min of meer homogeen zijn samengesteld, religieuze thema’s natuurlijk wel uiterst zinvol kunnen zijn.

Iedere meditatieleraar zal op een of andere manier een interactie met zijn publiek aangaan, om af te tasten wie er allemaal tussen zit. Dat is nu eenmaal een voorvereiste van elke doeltreffende communicatie, dat je probeert te weten wie je gesprekspartner is, om de toonaard en de woordkeuze te kunnen afstemmen op de verwachtingen die daar leven.

Daar mag ik de aanwezigen graag vragen, waar ze behoefte aan hebben. Het resultaat kan elke keer anders zijn. Wanneer je een hecht groepje hebt met ervaren deelnemers kun je heel weinig directief zijn. Voor een grotere groep met minder ervaring, denk ik dat het goed is een thema te kiezen, om de aandacht gaande te houden, maar steeds rekening houdend met mogelijke gevoeligheden.

Dat is ook het grote voordeel van de methode van Jacobson, die cultureel onaangetast is. Ik ga er doorgaans van uit dat we voor een heterogeen publiek spreken, met deelnemers van verschillende komaf.  Het komt er dan op aan thema’s te kiezen die niet, of zo weinig mogelijk cultureel gekleurd zijn. Helemaal kun je dat nooit vermijden.

De vogel en de vis kunnen elke mens aanspreken, gelovig of ongelovig, moslim of christen, maakt niet uit. In meer hechte groepen die op elkaar ingespeeld zijn kun je echter ook ervoor kiezen een thema te bedenken dat een bepaalde figuur of auteur uit de mystieke literatuur in het licht stelt. Pakweg Ruusbroec, Teresa, Jan van het Kruis of pater Surin voor de katholieke, of Roemi, Hafiz of Averroës voor de Moslims.

Het gevaar is echter altijd dat je controverse krijgt, als iemand meent het beter te weten omtrent de historische omstandigheden. Discussie mag natuurlijk, maar als de emoties oplaaien, komt dat de meditatie niet ten goede. We moeten niet te veel benoemen om geen deuren te sluiten. Daarmee is voorlopig de kous af wat meditatie betreft. Het is een lange bijdrage geworden, maar aan elk liedje komt een einde. De tekst is in zijn geheel te lezen onder de titel ‘Over mediteren’ in het menu van de website.

27. jul, 2017
Over mediteren

Wie de bijdragen over mediteren, die in de blog aan bod zijn gekomen, rustig wil nalezen, kan dat gemakkelijk doen via deze link.

http://www.dirkvanbabylon.be/97969709

26. jul, 2017

Ontwerp

Wat we nu eerst moeten doen is een lastenboek opmaken met prijsberekening van de noodzakelijke elementen die aangekocht en getransporteerd zullen moeten worden. Om water naar de woestijn te brengen, zullen we gebruik van atmosferische waterextractie moeten maken. De apparatuur die daarvoor nodig is,  bestaat en is commercieel beschikbaar.

Je moet er een beetje ingenieur voor zijn om dat prijsoffertes op te vragen en met elkaar te vergelijken. We zoeken zoals altijd de goedkoopste oplossing met de beste kwaliteit. We moeten echter ook verder denken dan water uit de lucht te halen. We moeten ook over wateropslag beschikken, en over gescheiden watercircuits.

Water A is drinkbaar en water B is om het toilet door te spoelen en de wasmachine te bedienen. Afvalwater uit het toilet wordt zwart genoemd, en dat van de wasmachine grijs. Daar zijn allerlei technieken ontwikkeld omdat te zuiveren en te recycleren, en dat is wat we in Afrika ook zullen moeten doen. In een land zonder waterleiding en elektriciteit is er al evenmin van een werkende riolering sprake.

Afvalwaterrecyclering zal dus een onderdeel moeten zijn van onze oefening. Je hebt daar onder meer een rietveld voor nodig, en dat brengt dan weer fotosynthese mee. Ook goed voor het vastleggen van CO2, wat ook nog altijd de bedoeling is. De bedoeling is autonome gebieden te scheppen die het zonder elektriciteitstoevoer, of wateraanvoer en –afvoer te stellen, met een comfortabel leven voor de bewoners.

Die moeten in het ideale geval ook hun eigen sla en groenten kunnen telen, om steeds over vers plantaardig voedsel te kunnen beschikken. Dat legt ook weer koolstofdioxide vast. Moet je waarschijnlijk ook serres voor hebben om niet te veel water te verdampen. Dat kost ook weer geld. Om het concreet te maken geef ik ons een budget van 25.000 €, aankoop, transport en inwerking stellen meegerekend.

Het kan veel geld lijken, maar in vergelijking met de kostprijs van een huis in België, vandaag volgens de voorschriften gebouwd, is dat een peulschil. De rest van het huis bouwen zal in Afrika veel goedkoper zijn dan bij ons. Ik houd u verder op de hoogte.

25. jul, 2017

Terug. Museum voor Kunst der Gegenwart, Hamburger Bahnhof.

24. jul, 2017

Naar Afrika

Afrika is een uitgestrekt continent, dat weliswaar met grote problemen kampt, zoals woestijnvorming, en een sterk groeiende bevolking. Er zijn uitgestrekte verdorde arealen, en er zijn ook dichtbevolkte gebieden. In beide is schoon water schaars en bijgevolg duur en moeilijk te vinden.

Aan de andere kant is er een onuitputtelijke bron van energie voorradig: de zon. En in de lucht is vocht aanwezig, die je eruit kunt halen om er drinkbaar water van te maken. De technologie die daarvoor nodig is, bestaat. Het enige probleem is die ginder te krijgen. Dat zal geld kosten, maar het is een investering in de toekomst.

Het gaat erom – en nu word ik een beetje megalomaan – de woestijn in groene velden om te toveren. Stel dat dit zou lukken, dan hebben we een oplossing voor verschillende problemen: de economie in die landen zal er beter van worden. Er ontstaat ruimte voor de groeiende bevolking, en we zullen voorkomen dat grote aantallen klimaatvluchtelingen West-Europa zullen overspoelen.

Bovendien doen we iets aan broeikasgasprobleem. Door fotosynthese naar de woestijn te brengen kan een duurzame hoeveelheid CO2 uit de dampkring vastgelegd worden in planten. In tijden die bol staan van de waarschuwingen en de klachten omtrent de klimaatverandering en de vluchtelingenstromen die er een gevolg van zijn, is het een van de weinige dingen die we werkelijk kunnen doen.

Het is een positieve boodschap en een daadwerkelijke uitdaging voor de toekomst tegelijk. Ons project zal bovendien nieuwe kansen verschaffen aan achtergebleven gebieden die economische ontwikkeling best wel kunnen gebruiken, als dat maar op een duurzame manier gebeurt. We hebben de kennis en de technologie en we hebben alleen kapitaal nodig.

Dat heb ik niet, of toch alleen maar in zeer beperkte mate. Ik zal dus andere mensen moeten overtuigen, die dat kapitaal wel hebben. Dat zal alleen maar lukken met doorslaande argumenten, en dat kan alleen als je het ook becijfert. Over hoeveel geld hebben we het? Dat zou ik wel eens willen weten. Daarom probeer ik nu mogelijke leveranciers te benaderen. Die zie ik op Google  onder meer opduiken in de VS, India, China en Israël.