Janvier van Alphonse Mucha

Ten geleide

De wolfsmaand wordt ze ook wel eens genoemd. Of de louwmaand. Dat zou van looimaand komen. In januari werden destijds blijkbaar de huiden van de geslachte dieren gelooid.
Het begint met een nieuwjaarsbrief, er is een autosalon, en het eindigt met een circus. En er wordt met messen gegooid, dit bij wijze van waarschuwing.
Voor kijkers die net hebben afgestemd: de maanden worden antichronologisch weergegeven, omdat het ooit begonnen is als meest recente bovenaan, zoals gebruikelijk bij blogs.
Daarnaast proberen we in de mate van het mogelijke elke maand te voorzien van drie hulpstukken: een aanhef, een uitsmijter, en een Ten Geleide.
Waarvan dit ten geleide het eerste voorbeeld is.
In aanhef en uitsmijter laten we andere dichters aan het woord.
Het is de bedoeling dat de genummerde sonnetten allemaal van Pasquino zelf zijn. We vermoeden dat alles nu op zijn plaats staat en we zullen vanaf nu alles nog eens dubbel nachecken.

Uitsmijter

Messenwerpen

 

Wie krijgt er nu zo'n bizarre associatie

wanneer het thema, ja, gewoon maar messen is,

er is met dit eenvoudig woordje toch niets mis,

waarom vertonen schrijvers zulke aberratie ?

 

Is het een vorm van cerebrale constipatie,

een rare kwaal, een kanis vol benauwenis,

een hoofd vol water met de kleur van kattenpis

of is het een ordinaire hallucinatie?

 

Ik vind het vreemd, hier gaat het dus om goede dichters,

want beide zijn bekend als heren van fatsoen,

zij schrijven zware poëzie, soms ook iets lichters

 

en nu, opeens, beginnen zij zeer vreemd te doen

en gaan met messen werpen, als een idioot,

naar mooie dames, schaars gekleed of schier ontbloot!       

 

 

                                               Jos Voeten     - 060219 -

Datering
Bijdrage van wijlen Jos Voeten aan het messendebat.
We plaatsen dit mede als eerbetoon aan een bijzonder mens en een groot dichter en verhalenschrijver.

31 januari

Opera of schouwburg

 

Hier zijn we weer verzameld: parelkettingteven!

Hier zijn we openbaar en toch geheim te saam.

De zangeres staat bij het ruitenloze raam,

En zingt dat zij haar web van waan begint te weven,

 

En straks gaat haar gedrag nog over alle schreven,

Ze moest alleen maar zorgen voor een erfgenaam.

Een vruchtbaar zijn om te ontsnappen aan de blaam,

Dat zij  het koningsleven niet wist door te geven.
 

Daar klinkt een GSM en met een zware tred,

Verlaat een man de zaal en is dus weggeroepen,

Een advocaat of arts daar had ik om gewed,

 

Of een politicus op weg naar moede troepen,

Of voor mijn part naar het onechtelijke bed,

Of - hoe banaal - gewoon omdat hij erg moet poepen.

30 januari

An die schöne Magalone

 

Dat Brahms ook nog een liedcyclus heeft afgescheiden,

Dat is je niet ontgaan al had je er geen erg

In. Klachten van de dichter gaan door been en merg,

Wat muziekcritici daar verder ook van zeiden.

 

Al ben ik in muziekkritiek een losgeslagen heiden,

Ik hoor de smidse van de Wagneriaanse dwerg.

De kompel klettert in de uitgeholde berg,

Wat ons dramatische ontknoping zal bereiden.

 

Marforio, Hoe is?t? Om nieuws durf ik niet vragen.

Gevaarlijk dicht bij het ontplofte Enschede,

Ontsnapt zijn hopelijk uw lieven en uw magen,

 

Heeft Elckerlyck daarboven de Madonna mee.

Nu Nederland gedompeld in zijn rouwend klagen,

Herinnerd is aan het bestaan van Smidje Smee.

 

Datering

Aimez-vous Brahms?

20000516

Of aan de verre geliefde. Beethoven of Brahms wat maakt het uit. En in de verte een beetje Goetterdaemmerung.
In Enschede was een vuurwerkfabriek ontploft.

29 januari

Aimez-vous Brahms?

 

 

Met rood velours omrand, glanst mat de wrakke vleugel.

De meiden roepen: Maestro! Speel nog eens volop.

De pianist schoot zich het liefste voor de kop

Maar galoppeert verveeld zijn polka's zonder teugel.

 

Madam stond ooit model voor prenten a la Breugel.

Haar borstomvang bracht haar met glorie aan de top,

Doch zij zwol onweerstaanbaar almaar verder op,

En tegen lillend vlees helpt noch balein noch beugel.

 

Verheft haar stem. Zet in. De hele tingeltangel,

Rilt mee met bas en borsten, huivert van gemis.

Daar haalt zij Carmen door een doorgerookte mangel.

 

Het is toch elke keer weer een gebeurtenis.

Tot slot klinkt ijl eenmaal gerinkel van triangel.

Het is voorbij. Ga weg. Het einde van de mis.

 

Datering

20000419

Kamermuziek : octet en sextet in veertien verdwijnende bewegingen. Eerste beweging : Marforio Tweede beweging Pasquino en zo verder tot in de eeuwenis.

 

28 januari

Het geworpen worden

 

Ik was een werpmes maar ik word niet meer geworpen,

Met slingerhandvat en een toegespitst profiel.

Ik ben het voorgoed weggegooide projectiel.

Mijn traanvocht is met dweilen niet meer op te slorpen.

 

Vergeefs zocht ik de roem in steden en in dorpen,

En gooide me in elke opdracht van mijn stiel.

‘k Ben werkloos en armlastig  en blijf moederziel

Alleen op aarde, aan haar zwaarte onderworpen.

 

Haar beeld rijst op terwijl ik naar mijn adem snak.

In wentelrad waar het publiek geboeid naar staarde:

Een dame schier ontbloot. Zij was een zenuwwrak

 

Dat desondanks het nut aan ‘t aangename paarde.

Daar lig ik doelwitloos in ’t wegwerpmessenvak.

En neergesmeten slijt ik mijn bestaan op aarde.

27 januari

De goochelassistente

 

Nadat ze doorgezaagd is, zal ze gans verdwijnen,

De lieve Anna, eega van een goochelaar,

Doorboord met messen in een kist in ’t openbaar,

Maar steeds bereid om voor het voetlicht te verschijnen.

 

Ofwel om weg te vluchten achter de gordijnen,

Daar zij getrouwd is met haar goocheltovenaar,

Houdt zij zich steeds voor het verdwijnen klip en klaar,

Verbergt haar zielenleed, gesard door hellepijnen.

 

En dan bezwijmt ze, en ze ziet het zwarte gat

Omringd door lintenkrans, getooid met lijkenkelken,

En glijdt gehoorzaam in de kuil, gewoon omdat

 

Haar echtgenoot de toestand uit probeert te melken.

Wellicht was zij zijn muze, of zijn woordenschat

Haar man die bloemen koos omdat ze traag verwelken.

 

Datering

Van circus gaan we over naar muziek.

26 januari

Evenwichtsacrobate

 

Het frêle wicht, pijlrecht door het spotlicht beschenen:

Zij trippelt recht als peillood, feilloos in balans,

Trotseert de hoogtevrees al is er steeds de kans,

Dat zij zou vallen of in kramphouding verstenen.

 

Zij lokt emoties uit die kracht aan angst ontlenen,

Hoog, boven de gestrekte halzen, in gewaagde dans,

Gehuld in tullen pak en glitterzijdeglans.

Je houdt je adem in en krult je jubeltenen.

 

Zij springt en tolt, en tart met zwier de zwaartekracht.

En dwarrelt als een pluisje schijnbaar vederlicht,

Het lijkt wel of het niets aparts is, want zij lacht.

 

Zij speelt met nulpunt, en behoudt het evenwicht.

Verdwijnt in sterrenhemel van de circusnacht,

Naar woonwagen terug na de gedane plicht.

25 januari

Leeuwentemmer

 

De Kongostroom daalt regenzwanger van de bergen.

De wolken staan gestapeld in de hoge lucht.

De wind steekt op bij vlagen en het rietveld zucht.

Reusachtige natuur en menselijke dwergen.

 

Ontketend’ elementen mogen mensheid tergen,

Onmenselijker nog is nakend krijgsgerucht.

De vrouwen en de kinderen zijn op de vlucht.

Angst zindert door de nieren en de ruggemergen.

 

Maar staat daar niet paraat de Belgische soldaat?

Altijd gereed zijn wapengordel aan te gorden

En altijd in de weer voor vaderland en staat

 

Verknocht aan vorst en vrijheid, recht, gezag en orde

Hij kwijt zich van zijn plicht in het kwadraat

Met eerreddende cijfers op de nummerborden

Datering
Elk van de gedichten in de Myriadecyclus staat op een cryptische manier voor een Myriadelid, telkens geschetst als een circusartiest.

24 januari

Draaiende borden

 

Gespannen let ze op de laatste waterstanden.

Een regensluier op het schemeroppervlak.

Een reiger op een poot staat er op zijn gemak

Naar kikkers en het visbestand te watertanden.

 

Een golfje draait aan rietboorden en oeverranden,

Een zwellend briesje en dan staat het even strak.

En wiekt de vogel sierlijk weg met verse prak

En prooi om even verder weer opnieuw te landen.

 

Dan keert zij weer de blik beslist naar binnen,

En draait de borden die zij rolt met los gewricht,

De houten en de porseleinen en de tinnen.

 

Zo krijgt zij inspiratie voor een nieuw gedicht.

Het lijden van de oostelijke huisgezinnen,

En een ronduit adembenemend vergezicht.

Datering
Oorspronkelijke titel: zoetwaternimf.

23 januari

De valclown

 

Kom vrienden maak u klaar voor spetterend spektakel:

Het Circus Myriade zet zijn zeiltent op!

De stad op stelten, de bevolking op haar kop,

En breekt de keten van de sleur en het gekakel

                  

Muziekgeroffel en de zoekspot naar pinakel,

Dan valt een stilte. Het geroezemoes houdt op,

En uit de nok valt dwarrelend confettidrop,

Dan staat daar in de piste plotsklaps bij mirakel

                   

Een schroomvallige clown met tomaatrode neus.

Hij strompelt en hij struikelt en hij komt te vallen.

Voluit in stoffig zaagsel, en het stuift fameus.

                  

Muziek barst los en laat trompetklanken weerschallen.

De clown verdwijnt. De sfeer wordt wat mysterieus.

Wat volgt gaan wij in vijf sonnetten samenballen  

 

 

Datering

Het is aan deze desolate kaaien dat het circus zijn tenten optrekt. Wij stellen u hierbij voor: vijf à  zes circusartiesten en een muzikant.

Zo begint de cyclus 'Het Myriadecircus', ook te vinden onder Pasquino, onder Myriade circus.

 

22 januari

Het duivelskwintet


 

 

Een virtuoos aan het spinet

‘t Klavier met vlugge hand beveelt,

En noten in drie vierden deelt

Het stuk is in die maat gezet

 

Na cello komt er, opgelet

Een heel orkest dat samenspeelt

En met de strijkboog snaren streelt

Een hobo en een klarinet

 

Een goede wijs behoeft geen krans

Al ken ik van muziek geen fluit

Kom nu mee dansen, sla de benen uit

 

Met mandoline en met luit

Bij vuurwerk en wat circuskruit

De paukenslagen noden uit tot dans.

 

Datering

Liechtensteiner

21 januari

Den Haag Vandaag

 

Mislukte top, ivoren toren:

Pronkerwten van de pot gerukt.

De peulen zijn er niet geplukt.

Kyoto heeft het pleit verloren.

 

We staan niet verder dan tevoren.

Het is alweer eens niet gelukt.

Zo meldt de weekendkrant bedrukt.

Daar loert de vanger in het koren.

 

De winterstormen opgefokt,

De stormschade wordt uitgelokt,

Door  uitstoot van het koolstofdioxide.

 

Terwijl de zee het land opslokt,

Doornat gemazeld en gepokt,

Rot aan de voet de leeftijdspiramide.

 

Datering

"Pasquino (24 November 100): ","We krijgen niet minder maar meer uitstoot en ook de kerncentrales moeten dicht. Voorzitter Pronk prijkt vooraan in het klimaatcongres.

20 januari

Examenstof

 

 

Sinds dertig jaar de knecht van geneeswetenschappen

Waarvan het dienstbetoon aan ‘t ribbenrooster kleeft

Beluisterde verhalen door elkander weeft

Om af en toe jezelf er toch op te betrappen

 

Dat je onopgemerkt de aandacht laat verslappen

Als iemand het weer over zijn verkoudheid heeft

En ‘t dwarrelende krijtstof in een lichtstraal zweeft

De ziel naar open lucht smacht en wenst te ontsnappen

 

Dan rijst dat beeld weer op van vlijtige student

Wat mogen in het park de bomen wuivend lokken

Je gaat niet weg tot je de stof van buiten kent

 

Gebogen over boeken zat je suf te blokken

Het ene hoofdstuk na het gene ingeprent

En tijdens het examen toch nog altijd gokken

19 januari

Levensavond

 

In afwachting van de ultieme overnachting,

Is  ouder worden al het voorschot op de prijs.

Het haar verdunt en het wordt aan de slapen grijs.

Volgroeid geheugen en inkrimpende verwachting,

 

Maar elke ochtend staan we op met doodsverachting.

Geen ongeluk of bloedpech brengt ons van de wijs.

We zijn op weg naar het beloofde paradijs,

Als lammeren die opgaan naar de offerslachting,

 

Zacht mekkerend met vochtig’  ogen vol verwijt.

Wij worden onomkeerbaar altijd steeds maar ouder.

De tand des tijds die knaagt en kunstgebit verslijt,

 

De botontkalking en de scheefgezakte schouder,

De wroeging en de wrok, de woede en de spijt,

En om ons heen wordt het steeds eenzamer en kouder.

18 januari

Grofkorrelig kloostergoed

 

Maak mij door Uw Genade helder weer van geest.

Ik wens geen tussenkomst en ook geen medelijen

En ook geen bedelordestoet in jutepijen

Geen menigte die gescandeerd de bijbel leest

 

Als ik hier aan uw rand zit, wens ik nog het meest

Wat wijkt en stijgt en ik laat eb en vloed betijen

Daar mag de ene golf de andere berijen

De ene na de andere die zielenpijn geneest

 

Dan komen beide uitersten in een maal samen

Daar breekt een tijd van diepe overgave aan

Al barsten vensterkaders en de tralieramen

 

In mij ontluikt een rimpelloos beginbestaan

Hier juicht de vrucht bevrijd hallelujah en amen

En stort zich in een uitgestrekte oceaan

17 januari

Getijen

 

Bevrijd me Heer, de Luisterrijke, Goedertieren!

En maak me los, ontkluister mij, gevangen in

De tralies van de vrije wil, de grendelpin

Onttrokken aan het celdeurslot. De ketting vieren.

 

De deur vliegt open om haar hengsels en scharnieren.

Het rechte pad op en die richting sla ik in,

Niet langer meer verscheurd door zin en tegenzin,

En heen en weer tussen getwist en twijfel zwieren.

 

Lankmoedige geef mij uit klare bron te drinken

Kristalglas vol van rotsenwater. Mijn gemoed,

Van de verwarring opgestoven, zal bezinken.

 

De geest ontsluierd voelt gelaafde ziel zich goed.

Gewiegd op ‘t eindeloze stijgen en weer slinken,

Als waterboezem adem haalt in eb en vloed.

16 januari

La nave va

 

Rivieren staan weer hoger, watersnood alom.

Het nieuws is boordevol van overstroomde beken.

Het regent nu al sedert ontelbare weken.

Nu daalt de grijze barometerkwikkolom,

 

En dan weer hagelt het, of slaat het neer kortom.

Verzopen land tot een moeras uiteen bezweken,

Een huizengoed belast met zware hypotheken,

En houdt de dijk het, of rolt hij nu toch nog om?

 

De voeten in het water, film van Fred Fellini!

Daar zit een zwarte prins te kijken naar projectie,

Met tunnelzicht. Onkwetsbaar voor de volksopinie:

 

Een flikkerlicht, verdicht door diepe introspectie,

Een zinkend schip van kunst, titanische perfectie,

Geen regelneven, nevenregels, noch familie.

 

Datering

"Pasquino: Zijlijn","E la nave va! We slaan onmachtig het kolkende water gade. Hermetisch gedicht.

15 januari

Op waterdrift

 

 

Getuige van vergruizing en verbruiksverspilling:

Het water snelt voorbij in vaarten en in slootjes,

En draagt een optocht van halmstokjes en wat strootjes,

Het glinsterende vlak vol rimpeling en trilling.

                  

Een trage golfslag en een uitgestrekte rilling

Wat eendenkroos, in plooi gevouwen papierbootjes

Licht klotsend met wat trekjes en wat stootjes

Het stemt wellicht tot wat bezinning en verstilling

                  

Bij flakkerende vlaggenstok en strakke wimpel

Zo volgt het oog een zaaddoos in gedachtestroom

Naast sparrennaalden rijdend op een waterrimpel

                  

De spiegel  van de vaart weerkaatst een mijmerdroom

Vol vragen ongesteld al is het antwoord simpel.

Onpeilbaar ver de diepte van de oeverzoom.

 

14 januari

Zwavelgeur

 

Begraven is Paul Van Den Boeynants,

Met militaire eer en dragers,

En gildendekens van de slagers,

In rood gekleed op zijn Vlaams-Brabants.

 

Met om de beurt in Nederlands,

En Frans zijn zonen en zijn zwagers,

Een paar ministers en wat klagers,

Om voervader des vaderlands.

 

De Polle Pansj is ingeslapen,

Vleeshandelaar met adelwapen

Te laat om nog te mopperen!

 

Bezwaren zijn niet meer te opperen.

Bij leven was hij uitgeslapen,

En tuk erop het prijsbeest weg te kapen.

 

Datering

Een liechtensteiner.
"Pasquino (14 Januari 2001): Zwavelgeur en schone schijn","Een oud-premier is net ter aarde besteld, tevens grootgeworden in vlees- en wapenhandel. De commentaren waren besmuikt.
Een vlek op zijn blazoen of honderd en een dalmatiërs?

13 januari

Hemelschap

 

Wie zegt me waar vandaan de wolken binnen komen?

Bij wisselvallig weer met af en toe wat nood

Weer roerloos wentelend geruisloos in hun schoot;

Vermaning van het licht weet hen niet in te tomen,

 

Schept oeverloze variaties rond de zomen.

Hoe zoet onzichtbaar manna meevaart in de vloot!

Het dartel zwerk onzinnig breed. De stilte groot.

De bron van alle waaien doet hen verder stromen.

 

Kastelen met kantelen, bouwwerk onvolprezen.

Waar komen al die wolken telkens weer vandaan?

Met in hun buik een regenbui. Gewassen. Opgerezen.

 

Gejaagd door mateloze zucht en onvoldaan.

Van dageraad tot avond schaduwlijnen lezen:

Op vlucht naar donker nacht zij duister hier verwezen.

 

Datering

"Pasquino: Hemelschap","Pasquino vergrijpt zich nogmaals aan een tekst van iemand anders. De winnende inzending is deze week van Peter De Schouwer. Waarneming uit Ingooigem.

12 januari

Bij de rijkswacht

 

Het is wat anders weer.  Nu staakt zelfs de politie!

Voor een keer is de kwestie niet van klopt er op,

En ook niet in elkaar geramd de spionkop,

De ordehandhaving gegijzeld door justitie.

 

Vergeefs geweest de training en de repetitie,

De octopus legt zijn tentakels in een strop,

En de politieopstand wordt een fluisterflop

Wie geeft het antwoord op getekende petitie?

 

Het leek erop dat klassenstrijd was uitgebroken.

O waterdragers van het recht op orde, Staak!

En staak opnieuw tot weldra Pasen is Beloken!

 

Staak onverdroten, stel wanorde aan de kaak!

En breng het bloed van onze burgers aan het koken,

Tot openbare ergernis en leedvermaak.

 

 

Datering

 

Toen er nog een Belgische rijkswacht bestond. Ze ging ten onder door de schandalen in dit stand, van de bende van Nijvel tot de zaak van de verdwenen, ontvoerde en teruggevonden meisjes van Marc Dutroux.

                  

 

11 januari

Met de Franse slag

 

Beneden ‘t hoge viaduct van Vilvoorde,

Staat pruttelend de assemblageketen stil.

‘t Fabriek is weggestreken door een Franse gril.

En dit is niet vooraf gemeld zoals het hoorde.

 

Het toont hoe het industrieel beleid ontspoorde!

Bekijk het ook eens door een Europese bril.

Verguld maar bitter is de door te slikken pil.

Helaas dat dit onze genoegzaamheid verstoorde.

 

Een rare stilte heerste onder de fly-over.

Vergeten is de maalboot van Oostende-Dover.

En op het autokerkhof staat nu ook Renault.

 

Als dit nog even doorgaat blijft er niets meer over.

De politiek, ondanks miljoenen van Dassault,

Heeft minder armslag dan de Venus van Milo.

                 

Datering

 

10 maart 1997

Er wordt een twijfelachtig verband gelegd tussen de teloorgang van de tewerkstelling en de corruptie.

Eigennamen

Om de autofabrieken van Renault Vilvoorde te ontzien is er ooit een hoog viaduct overheen gebouwd, ook fly-over genoemd.

De Venus van Milo heeft geen armen en dus ook geen armslag. Zij staat gevangen in het Louvre. Net zoals de Nike van Samothrace.

Dassault zou in die tijd smeergeld betaald hebben aan Belgische politici.

De maalbootverbinding Oostende Dover is in dat tijdperk ook uit de vaart genomen. Een sociaal kerkhof.

10 januari

Mars voor werk

 

Alweer trekt er een mars door de druipnatte straten

Geen witte rouw dit keer maar vlammend rood en groen

Om een Sociaal Europa is het nu te doen

Veel meer dan om begrotingscijfers met veel gaten

 

De woede om een pedofiel mag weinig baten

Genoeg getreurd om een gevonden kinderschoen

‘t Fabriek dat arbeid schiep benevens snelle poen

De werklui hebben het weldra voor goed verlaten.

 

Met bijna honderdduizend zijn ze hier gekomen

Een punt hebben zij alles samen klaar gemaakt

Premier De Haene heeft er kennis van genomen

 

Renault heeft hem heel diep in zijn hart geraakt

De ideale gids bezocht door kwade dromen

Het Franse automerk aan elke plicht verzaakt.

 

Datering

 

970320

Naar Dirk Houbrechts
Naar aanleiding van de teloorgang van de Renault autofabriek in Vilvoorde.

 

 

 

9 januari

Weer uit Frankrijk

 

Terug doorheen een laan van diepgevroren bomen,

De rijm aan het asfalt door koude wind geplakt,

Het uitzicht door de ruitenwissers weggevlakt,

Met ongeduld en haast om spoedig aan te komen.

 

Daar wordt een snelweg van het Franse net genomen!

En hier en daar worden er wegen afgetakt,

Maar door het ijs een weg naar huis heb ik gehakt,

Heelal van heimwee door geen koude in te tomen.

 

Naar huis wijst het getal van rijmbeslagen platen

Naar Brussel lonkend in het winterfestival

Een reep asfalt is in het midden bloot gelaten

 

Ballet van auto’s glijdend in een nieuwjaarsbal

Hoe razende cilinders kilometers vraten

En net voor Valenciennes de péage val.

 

Datering

"Pasquino: Debriefing","In Frankrijk moet je voor het gebruik van de snelheid betalen; is dat een beter systeem? Zoek maar niet naar een logische verklaring.

 

 

 

 

8 januari

Vluchtige ontmoeting


Zijn bandje in mijn gleuf door warmte zal verzengen

De auto ruikt naar kruiden, regen en patat.

Een druppelregen op het dak die openspat.

Syncopen die zich met de ritmesprongen mengen.

 

Zo wil ik uren in zijn mannenarm doorbrengen,

Al ligt de sleutel morgen weer onder de mat.

Het voertuig davert als een tropenhabitat.

De knoop gestrikt in de verbonden  navelstrengen.

 

Ik sloeg jou gade zoals God jou heeft geschapen,

Bijzonder en uniek, en zonder fout noch flater,

Onaangetast door schriftgeleerden en boelpapen.

 

Ik heb van oud en nieuw een verse krolse kater!

Mijn hartenklop dreunt als een drilboor in mijn slapen.

Bij brandwonden eerst water en de rest komt later

 

 

Datering

"Pasquino (1 Januari 2001): ","Een beetje kapot terug van Parijs.

7 januari

Vakantiefoto

 

Wanneer mag ik nogmaals dat eindeloze rijden?
Naar het vernauwend punt aan einde van de laan,
Dat met je meereist steeds weer even ver vandaan,
Steeds meer verwijderd, wil de weg zich niet verwijden,

Naarmate wij door tijd en ruimte ijlings glijden,
Op zoek naar zon in onverstoorde autobaan.
Alleen bij de péage moet je even staan.
Het weer is goed, wij rijden excellente tijden.

Op tijd gewaarschuwd voor het overstekend wild!
Gegespte riemen, airco aan, een radiomuziekje,
Amusement over het spreekwoordpaard getild.

Uit zompige valleien klimmen naar een piekje,
We rijden weggerukt en door geluk verstild,
En hier zijn we gestopt en maakten we een kiekje.

 

 

6 januari

Epifanie

Driekoningen. Het laatste vuurwerk afgestoken,

De keukenmeid is uitgegild in klam  klimaat,

Waarbij een neerslagwolk vochtzwanger neder slaat.

Het is definitief, het jaar is aangebroken.

                   

De voornemens vergeten, nu de onheilspoken,

Opnieuw de kop op steken, en een rilling  gaat ,

Een laatste stuiptrekking door instortende staat,

Hetgeen bij menigeen het bloed omhoog doet koken.

                   

De afbraak van de stal al mocht het me bedroeven

Heeft al bij al nog de geringste pijn gedaan

De kribbe in de doos, de primitieve hoeve

 

En ook de kerstboom is nu maar eraan gegaan

En het voorbije jaar dat we zo net begroeven

Wordt bijgezet in het album van ons bestaan

Epifanie vorige versie


Uit schapenkeutels zal mirakel niet ontstaan

 

Driekoningen. Het laatste vuurwerk afgestoken,

Gillende keukenmeiden in een klam klimaat,

Van wolk en neerslag, dat vochtzwanger neder slaat.

Het is definitief, het jaar is aangebroken.

 

De voornemens vergeten en de onheilspoken,

Oorlogsgeweld en rabiate rassenhaat,

De laatste resten van een stuiptrekkende staat,

Met menig onrecht dat het bloed omhoog doet koken.

 

De afbraak van de kerststal, wie het ook bedroeve

Heeft op het IJzerplein de minste pijn gedaan

Geblaat weerklinkt uit de nabije kinderhoeve

 

Ik stond er met de auto vast  in foute laan,

Als een fossiel in ondergrondse marmergroeve,

In eindeloze file puffend stil te staan

 

 

Datering

20000104

We zijn voorgoed vertrokken

Herwerkt december 2005

5 januari

Autosalon

 

Neem nu de onvolprezen Jean-Marie De Decker:

Oud-judo-meisjescoach, voortaan in de senaat,

Verkozen democraat en pijler van de staat.

De sympathieke man heeft het aan zijne rekker.

 

Verwilghen, Verhofstadt: het zit hem niet zo lekker.

De vierde macht staat voor elk nieuwsfeit weer paraat.

De pers vertoont een nooit geziene turnspagaat.

In heel het land weerklinkt geblaat en laat gemekker

 

Wat heeft de man gedaan? Dutroux heeft hij bezocht!

Het diepste gat van de voltallige volksnatie,

En hij was vergezeld in gevangeniskrocht,

 

Van een excuus-truus tot haar eigen consternatie.

Opel Senator dieseltank vol mondhoekvocht,

Voorzien van brede klep: de nieuwe rijsensatie.

 

Datering

"Pasquino: Autosalon","Net in de week van de Opel Senator.

Ergens einde de jaren negentig. Senator Jean-Marie De Decker is Marc Dutroux in de gevangenis gaan bezoeken.

 

 

 

4 januari

Ruitenwisser

 

Mijn oom komt in een auto met daarop een sticker.

Hij heeft hem op een autoveiling opgehaald,

En daarbij ogenschijnlijk veel te veel betaald:

Op karig inkomen van een postzegellikker.

 

Ik kreeg het van zijn rijden aan mijn hartkloptikker,

En zag tot in het rood de opstijgende naald,

Maar aan mijn lijden stond een eind vooraf bepaald,

Tot einde van de rit verzwolg ik pad en kikker,

 

Een regenbui. De beeltenis van Sint-Alfons,

Een ruitenwisser die de voorruit schrapend scheerde.

Een over zonde heen en weer gevaagde spons,

 

Die honderdmaal de voorruit op en neder veerde,

De Heilige schuift schuin opzij en mompelt Vaderons

Een kikvors en een plons die in het water keerde

 

Datering

 

Naar een katholieke sticker met de Heilige Alfons, geslaagde recyclage van Pasquino 5 Februari 2001 onder de toenmalige titel: “Vaarwel lief publiek"

 

 

 

3 januari

Nec plus ultra

 

Voorbij, mijn vrienden, is een wreed millennium.

Neem vreedzaam afscheid van meedogenloze eeuwen,

Van huilen en misdaden die naar wrake schreeuwen.

Neem nu het eveneens voorbij centennium,

 

Of meer nog pak het allerlaatst decennium:

De mens is voor de mens als wolven voor de leeuwen,

En op de buis zien we dat aan, genoopt tot geeuwen.

De eeuwigheid ontsnapt ons altijd in perpetuum

 

Op naar het nieuwe jaar zij vrolijk opgestoomd,

Schep moed, o Zuiderbuur verlamd door Westerstormen,

Geslagen door Gods hand, met water overstroomd,

 

Rivieren en kanalen boven winternormen!

De weg naar Frankrijk is door kreupelhout omzoomd,

Water en wind gaven het landschap nieuwe vormen.

 

 

Datering

991231

Het kan gewoon niet meer kapot. Aangekondigd door Nostradamus is een storm boven Frankrijk neergekomen.. Oramus, laboramus. Een nieuw millennium is daar. Brandt Parijs? De Eiffeltoren stond in lichterlaaie.

 

 

2 januari

Pasquino honderd

 

YTK of het jaar tweeduizend

Kent u nog de millennium genaamde bug?

Pasquino van twee januari van eenhonderd!

Ik vroeg me af, ontzet, verbijsterd, halfverwonderd:

Wie draait de klok negentien honderd jaar terug?

 

Voor mij ging het teruggaan net ietsje te vlug,

‘t Vooruitgaan iets te traag of heb ik me bedonderd?

En blijf ik van het nieuwe tijdperk afgezonderd?

Waarom kom ik met sonnetten over de brug?

 

Kijk naar de weg die sinds tien jaar is afgelegd.

Ze zijn intussen met vierhonderd, vijf maal tachtig.

Ik heb ze nageteld maar daarom nog niet opgezegd.

 

Het Nederlands zijn ze niet altijd even machtig,

Ik heb mijn overtuiging in hun blik gelegd.

De internetbelevenis was fabelachtig.

 

Datering

20000106

Er is iets grondig fout met de datering van onze gedichten. We zijn teruggeflitst naar Gallo-Romeinse toestanden. Met dank aan Hans van Hove die ons hierop wees.

 

 

1 januari

Nieuwjaarsbrief

 

Mijn Lieve Mams, vergeef na vijf en dertig jaren,

Dat ik jouw rust verstoor met deze nieuwjaarsbrief.

Al ben je ver verwijderd, smeek ik alsjeblief,

Dat je mijn stem kunt horen en mijn beeld ontwaren.

 

Al moest ik twaalf maanden moed ertoe vergaren

Vooruit dan maar, ik heb je immers innig lief

Blijf eeuwig en altijd je liefste hartendief,

En kom met deze brief mijn liefde herverklaren:

 

Ziehier jouw kind. Zie uit de hoogte op me toe!

Wat is er uit jouw barensweeën opgegroeid?

Waar word ik straks op afgerekend? Zeg me hoe?

 

Heb ik het door mijn zonderling gedrag verknoeid?

Of ben je trots op mij, mijn fratsen nog niet moe?

Tot volgend jaar. Ik heb je lang genoeg vermoeid.

 

 

Aanhef

Naar Roemi

 

De oppervlakte van de gedachtestroom
voert stokjes en strootjes mee --
sommige zijn leuk om te zien, andere onooglijk.
De zaaddozen die in het water drijven
zijn uit het fruit gevallen van de onzichtbare tuin.
Zoek naar de pitten in de tuin,
want het water is uit de tuin
in de rivier gestroomd.
Als je de stroom van het Levenswater niet ziet,
kijk dan naar de bewegingen van de waterplanten
in de gedachtestroom.
Wanneer het water met volle kracht stroomt,
gaan de zaaddozen, onze ideeën, sneller voorbij.
Wanneer die rivier
een onstuimige stroom is geworden,
is de geest van de gnosticus onbekommerd --
als het water in al zijn snelheid en volheid
door je heen stroomt,
is er alleen nog maar plaats voor water.

 

Datering

Masnavi II:3296-3302
Uit: Roemi, Daglicht, Uitgeverij Synthese, Den Haag, 2003